11-06-07

een verward hart......

vrouboekroosbruin
 
Soms vraag ik me af
hou ik teveel van mensen
of juist niet genoeg.
Luister ik teveel naar iedereen
of aanhoor ik ze enkel maar;
begreep ik de woorden verkeerd
of liet ik ze langs me heen gaan.
Maar wetende dat ik luisterde
voel ik plots het krassen
van de verstikkende woorden
en verlang ik naar het niemandsland
om te vluchten voor onbegrip
en steeds weer de grote vraag
waar geen eind aan komt
tracht ik te vluchten met een
angstig en verward hart.

Noelle

11:02 Gepost door recht uit het hart. in gedichten.. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.