10-06-07

de nacht is zo stil.....

raam maan
 
Het is nacht en buiten is het stil,
ik heb het koud en alles lijkt zo kil.
Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan;
waarom heb je me dit aangedaan?
Nu weet ik pas wat er met een gebroken hart word
bedoeld,
nog nooit eerder heb ik die pijn gevoeld.
slapeloze uren,
hoelang gaat dit nog duren.
slapeloze nachten,
dat had ik toch kunnen verwachten.
Als ik kijk naar de maan
is het of ik jouw naam
daarin geschreven zie staan.
Ik sluit mijn ogen en probeer het aan te raken,
misschien dat dat mij weer vrolijk kan maken.
maar ik stoot tegen het raam
en verdwenen is je naam.
Alles wat ik wil, is weer dicht bij jou zijn.
maar ik zal verder moeten met de pijn.
Buiten is het nog altijd stil,
ik zou je willen bellen maar ik ril.
Nog nooit voelde ik mij zo alleen,
Hoe kom ik daar overheen?
Mijn wens is dat je op een dag weer al je liefde met mij
zou willen delen,
pas dan zou mijn gebroken hart weer kunnen helen.
Ik schrijf jouw naam op het condens van de ruiten,
terwijl de vogels hun ochtendlied al weer beginnen te
fluiten.
Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dichtgedaan,
maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan.

Noelle

18:31 Gepost door recht uit het hart. in gedichten.. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.