16-09-06

rozen.....

Mijn weg is niet altijd over rozen gegaan
zag men menig keer niet eens staan
Aan de doornen heb ik me vaak geprikt
een gevoel van binnen alsof mijn adem stikt
Die angst is nu heel langzaam aan het verdwijnen
kijk lachend naar de zon, die ook voor mij nu mag
schijnen
Voorzichtig aanvaarden van de liefde van de medemens
vertrouwen opbouwen was mijn grootste wens
Doordat nu in te zien en te mogen aanvaarden
kan ik me nu op deze aarde veel beter aarden
Was altijd op de vlucht, kijkend naar een donkere
wolkenlucht
Ben ontzettend dankbaar dat er nu mooie rozen staan
Kijk naar de doornen, trek me er nu niets meer van aan.

NOELLE

13:40 Gepost door recht uit het hart. in gedichten.. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

mooi gedichtje Zal het ook in mijn achterhoofd houden.

Fijn weekend

beesken

Gepost door: beesken | 16-09-06

:-) Een prima omschrijving van mijn leven ... waarom denkte dat ik zo van rozen hou?
Ik wens je een fijn weekend toe.
lieve groetjes

Gepost door: anneke | 16-09-06

Hallo... Tleven is niet steeds rozegeur en maneschijn.Dat heb ik aan den lijve ondervonden..maar dat ik zoek steeds naar een lichtpuntje dan..Hoe flauw het ook schijnt..

Groetjes
MArc

Gepost door: marc | 16-09-06

~ Dat is pas goed nieuws Noelle :-)
Ik kom je alvast een hele fijne week toewensen.
Groetjes

Gepost door: Little me | 16-09-06

De commentaren zijn gesloten.